دیشب همه‌شب در برم آن سلسله‌مو بود

من بودم و او بود

مِی بود و صفا بود و صبا بود و سبو بود

من بودم و او بود

دامان چمن پُرگُل و در دامن گلزار

من بودم و دلدار ...

آنگه که چمن بود پر از نغمه‌ی بلبل

من بودم و آن گل

آن گل که سراپا همه رنگ و همه بو بود

من بودم و او بود ...

مِی خورد به صد ناز و به صد ناز مِی‌ام داد

بوسی ز پی‌ام داد

آنجا که نه غیر و نه رقیب و نه عدو بود

من بودم و او بود

او از مِی و من از مِیِ عشقش شده از دست

او سرخوش و من مست

لب بسته و در سینه بسی رازِ مگو بود

من بودم و او بود ...

هم‌صحبت من او شد و هم‌صحبت او من

در دامنِ گلشن

معشوقه نکو، عشق نکو، حالِ نکو بود

من بودم و او بود ...

روحِ من و عشقِ من و آمالِ من او بود

من بودم و او بود

( پژمان بختیاری )